Artyści
KoRn
Muzycy zespołu pochodzą z Bakersfield w Kalifornii. Początkowo grali jako formacja L.A.P.D. Pewnego dnia spotkali w barze wokalistę zespołu Sexart Jonathana Davisa i zainteresowali się jego osobą. Potencjał wokalny Jonathana został szybko doceniony przez muzyków L.A.P.D., którzy zaproponowali mu dołączenie do zespołu. Wokalista nie mógł porozumieć się z innymi członkami kapeli, trudno było mu znaleźć konkretny pomysł na śpiewanie do muzyki L.A.P.D. (muzycy preferują siedmiostrunowe gitary o charakterystycznym brudnym strojeniu i stylu gry). Zespół grał z początku w lokalnych klubach, podczas jednego z koncertów został zauważony przez łowcę talentów z Immortal Records, wydawcy mającego umowę dystrybucyjną z Sony. Tego samego roku wydane zostało demo „Neidermeyer's Mind”.
11 października 1994 ukazał się album „KoЯn”. Tematami utworów są koszmarne wspomnienia dziecka, często samego Davisa. Album został pozytywnie oceniony przez krytyków, w USA, mimo skromnej promocji osiągnął status multiplatynowej płyty.
15 października 1996 Korn wydał album „Life Is Peachy”. Płyta jest jeszcze surowsza od swojej poprzedniczki. Album ten również otrzymał status platynowej płyty. Korn promował album klipem A.D.I.D.A.S..
W 1998 roku zespół zapoczątkował trasę koncertową Family Values Tour, na którą pojechał z zespołami: Incubus, wyżej wymienionym Orgy, Limp Bizkit, Ice Cube i Rammstein. Sukces spowodował, że FV odbyło się 5-krotnie.
18 sierpnia 1998 ukazała się “Follow the Leader”. Całość nie jest już tak agresywna jak dwie poprzedniczki. Wyraźnie łagodniejsza i bardziej przystępna, co jest przyczyną komercyjnego przełomu: na całym świecie rozeszło się ponad 9 milionów płyt. Oprócz tego dwie najpopularniejsze piosenki zespołu („Got the Life”, „Freak on a Leash”) pochodzą właśnie z tego albumu. Ponadto można tu znaleźć aż 3 featuringi: Ice Cube'a w “Chlidren of the KoRn”, Freda Dursta w “All In The Family” i Tre Hardsona w “Cameltosis”. Pierwszy tydzień po wydaniu albumu zaowocował ponad 100 tysiącami sprzedanych egzemplarzy (3. miejsce na liście „Billboard Top Albums”). Ten dedykowany fanom krążek powstał dzięki pracy profesjonalistów: Steve’a Thompsona (Blues Traveler, Butthole Surfers, Guns N' Roses), Tobiego Wrighta (Alice in Chains). Miksowaniem zajął się Brendan O'Brien (Rage Against the Machine). Szatę graficzną płyty i teledysku „Freak on a Leash” stworzył Todd McFarlane (autor komiksu Spawn).
22 listopada 1999 roku na szczycie listy „Billboardu” debiutuje nowość – album „Issues”. Okładka wybrana została w wyniku konkursu. Odnosi sukces komercyjny (5 milionów sprzedanych do dziś na całym świecie egzemplarzy, z czego 3,5 miliona w pierwszym miesiącu). Wyraźnie widać już, że zespół zmienia swój styl: oprócz zwykłych instrumentów pojawiły się gdzieniegdzie syntezatory czy scratche. Całość jest bardzo melodyjna i łagodna i mimo początkowej rezerwy, z jaką podchodzili do niej fani, dziś przez wielu uważana jest za najlepszą w historii grupy. Premiera koncertowa odbyła się w teatrze Apollo w Harlemie, gdzie KoЯn był pierwszym zespołem rockowym na deskach. Muzycy zaskoczeni sukcesem zezwolili fanom na wybieranie w drodze internetowego głosowania listy utworów koncertowych. Album potrójnie platynowy.
10 czerwca 2002 to dzień premiery „Untouchables”. Album ten był pełen zmian, zarówno jeśli chodzi o warstwę instrumentalną (syntezatory, instrumenty smyczkowe, sample, elektronika) jak i wokalną (Davis biorąc lekcje śpiewu poszerzył skalę głosu). Są tutaj utwory ciężkie, brutalne („Here to Stay”, „Embrace”, „Wake Up Hate”) jak i lekkie, najspokojniejsze w historii zespołu („Hollow Life”, „Alone I Break” – które to piosenki Davis uznaje za swoje ulubione). Kontrowersje wzbudził koszt produkcji opiewający na sumę 4 milionów dolarów. Powodem tego była konieczność zatrudnienia nowych ludzi, nie rezygnując ze sprawdzonych współpracowników, i techniczne nowinki (nagrywanie w studiu na dyski twarde, a nie taśmy, 24-bitowy sampler). Album do dziś jest najgorzej sprzedającym się wydawnictwem zespołu.
Trasę koncertową rozpoczął (uwieczniony na DVD) koncert w Hammerstein Ballroom, podczas którego grupa wykonała 4 utwory z nowej płyty (Here To Stay, Blame, Thoughtless, Embrace). Wtedy też po raz pierwszy Davis użył swojego statywu na mikrofon wykonanego przez H.R. Gigera.
W 2003 nastąpił zwrot. 24 listopada Korn wydał dużo cięższą i surowszą płytę „Take a Look in the Mirror”, która uznawana za najbardziej brutalną i surową (brak producenta z zewnątrz jest wyraźnie zauważalny).
5 października 2004 do sklepów trafiła kompilacja „Greatest Hits vol. 1” – przegląd hitów zespołu, wzbogacony coverami, a zarazem klipami promującymi „Word Up” Cameo i „Another Brick in the Wall” Pink Floyd. O ile pierwszy (zespół jako psy) jest dziwny, o tyle drugi zrobił dużo zamieszania w całym środowisku metalowym swoim nowatorskim podejściem.
22 lutego 2005 z zespołu odszedł główny gitarzysta, Head. Przyczyny tej decyzji były natury religijnej. Kilka tygodni później ochrzcił się w rzece Jordan. Był to poważny cios dla składu, ale zespół nie rozsypał się i kontynuował pracę nad kolejną płytą.
5 grudnia 2005 premierę miał album „See You on the Other Side”. Zespół częściowo wrócił na ścieżkę obraną na „Untouchables” – elektronika, sample, syntezatory, instrumenty smyczkowe, ale całość już nie jest tak ponura i mroczna – klimat wielu utworów jest już raczej wesoły. Bardzo wyraźnie słychać studyjną korekcję głosu Davisa, co powoduje że kawałki takie jak „Twisted Transistor” czy „Politics” na żywo brzmią zupełnie inaczej niż w wersji studyjnej. O wiele częściej niż wcześniej wykorzystano dudy - można je usłyszeć w czterech piosenkach: końcówka „10 Or A 2 Way”, „Open Up”, „Liar” oraz „Seen It All”.
W dniu 3 października 2006 roku zespół ogłosił, iż oficjalnie rozpoczyna pracę nad nowym albumem. Jego producentem ma być The Matrix oraz Atticus Ross, z którym współpracowali podczas produkcji „See You on the Other Side”. Dwa dni później opublikowany został teledysk do piosenki Politics. W trakcie prac nad albumem The Matrix zrezygnowali ze swojej funkcji, a utwory zostały nagrane jeszcze raz z Atticus Rossem.
5 marca 2007 roku został wydany album „MTV Unplugged: Korn”, na którym Korn wystąpił razem z muzykami zespołu The Cure i Amy Lee, wokalistką zespołu Evanescence.
31 lipca 2007 roku został wydany ósmy album bez nazwy. Jako że David Silveria ogłosił, że bierze roczną przerwę od grania w zespole, perkusję nagrywali Terry Bozzio (psychodeliczna "I Will Protect You" z perkusyjną solówką Bozzio) i Brooks Wackerman. W kilku kawałkach swoje partie nagrywał też sam Jonathan Davis. Na płycie (najczęściej nazywanej „Untitled” bądź „Ósemką”) dominuje elektronika i instrumenty, które dotąd pojawiały się sporadycznie lub wcale (smyczki, pianino). Pojawiło się też wiele spokojnych utworów, takich jak „Kiss”, „Do what they say”, czy „Hushabye”, a całość jest lżejsza, mniej dynamiczna i brzmi nieco industrialnie.
Poza główną pracą, nadmienić należy, iż zespół jest bardzo aktywny na wielu polach działalności muzycznej. Basista Fieldy wydał solowy, hiphopowy projekt, Jonathan Davis zaś realizował się w kompozycji udźwiękowienia Królowej potępionych, próbował sił w tworzeniu gry komputerowej (bijatyka z udziałem gwiazd, projekt odrzucony), zagrał w horrorze Sin-Jyn Smith, a także zamierza wyjechać w solową trasę po amerykańskich kasynach. Gitarzysta James Shaffer przymierza się do wydania solowego albumu i założył własną wytwórnię.
Pod skrzydłami Korna na gwiazdy wyrosły: zespół Orgy (Ryan Shuck, gitarzysta Orgy grał wcześniej z Davisem w Sexarcie) i Limp Bizkit (Durst robił tatuaże członkom zespołu, tak się poznali, wtedy też zespół zachęcił Freda do utworzenia grupy). Cały czas zespół aktywnie koncertuje (Family Values Tour, Rock am Ring, trasa promująca See You on the Other Side). W planach jest współpraca m.in. z Marilynem Mansonem, odłożona na dalszy plan w związku z pracą nad kolejną płytą.
Od 2008 roku zespół rozpoczął kolejną trasę koncertową po Europie. W Polsce pojawił się na warszawskim Torwarze 13 lutego. Za perkusją na tejże trasie zasadzie Ray Luzier, ponieważ Jordison kończy koncertowanie z zespołem w końcu 2007 roku, aby nagrać kolejny krążek ze Slipknotem.
W sierpniu 2008 roku wokalista Jonathan Davis podczas wywiadu na Ozzfest powiedział o tym, że zespół bierze kilkuletnią przerwę w działalności[potrzebne źródło], podczas której jego członkowie skupią się na swoich solowych projektach: Munky nagrywa album swojego zespołu Fear And The Nervous System, Fieldy pracuje nad projektem "Still Well" a sam JD nagrywa solowy album i koncertuje.
Zespół jednak nie potrzebował dużo czasu aby zejśc się z powrotem. Po ponad pół rocznej przerwie KoRn wyrusza w trasę po Europie. Potwierdzonych jest już kilka festiwali na których zawita KoRn (Rock Am Ring,Rock im Park, Download). Następnie członkowie zespołu będą dokańczali swoje solowe projekty, by później udać się do studia i nagrać swój dziewiąty krążek. Ciekawostką jest, że producentem najnowszej płyty będzie Ross Robinson - producent nagrywający z Kornem jego pierwsze 2 albumy. W 2010 roku muzycy podpisali kontrakt z wytwórnią muzyczną Roadrunner Records, która wyda kolejny album zespołu – „Korn III - Remember Who You Are”.
Dyskografia
* KoЯn (11 października 1994)
* Life Is Peachy (15 października 1996)
* Follow the Leader (18 sierpnia 1998)
* Issues (16 listopada 1999)
* Untouchables (11 czerwca 2002)
* Take a Look in the Mirror (25 listopada 2003)
* See You on the Other Side (6 grudnia 2005)
* Untitled (31 lipca 2007)
* Korn III - Remember Who You Are (12 lipca 2010)